O rasie

Jean Sugden Mill prowadziła badania na temat hybryd międzygatunkowych a ze była zafascynowana dzikimi kotami zapragnęła stwozyc kota, ktory bylby lagodny jak domowy kociak a jednoczesnie wygladem przypominalby drapieznego dzikiego kota.  W ramach swojej pracy w 1961 roku sprowadziła z Azji Południowo-Wschodniej samicę dzikiego kota bengalskiego, którą następnie (w 1963 roku) skrzyżowała z czarnym, krótkowłosym kocurem domowym i w efekcie narodziło się jedno żywe kocię. Pomimo tego sukcesu pomysł hodowli mieszańców został zawieszony aż do roku 1980 kiedy to J.S.Mill dysponująca pewną ilością kotów bengalskich, ponownie rozpoczęła swój program hodowlany. Zaobserwowała, że w pierwszym pokoleniu (F1, F2) koty okazały sie zbyt podobne do swojego dzikiego przodka, nie tylko wspanialym wzorem na futrze ale i charakterem. Poprzez dobór odpowiednich partnerów w kolejnych pokoleniach (F2, F3, F4) zdołała złagodzić temperament kotów bengalskich i coraz bardziej przypominały one domowe pupile. W 1982 roku hodowczyni zaczęła wprowadzać do puli genowej przedstawicieli innych ras: amerykańskie koty krótkowłosekoty abisyńskie, a także koty egipskie mau(tym ostatnim leopardety zawdzięczają efekt lśniącego futra). Ostatecznie za sprawą bardzo dokładnej selekcji osobników udało się wyhodować „idealnego” kota bengalskiego, którym była kotka o imieniu Millwood Penny Ante. W trakcie wystaw zdobywała uznanie nie tylko ze względu na piękne umaszczenie, lecz także przyjacielskie nastawienie do ludzi.

W 1986 roku, ze względu na szybko wzrastającą popularność kotów bengalskich, The International Cat Association (TICA) przyznało im status nowej rasy.

Charakter
 

Koty bengalskie cechują się energicznym usposobieniem, są skore do wszelkich zabaw, lubią towarzystwo człowieka, silnie przywiązują się do właściciela. Wyróżnia je wysoka inteligencja, z łatwością uczą się aportować, chodzić na smyczy, reagować na swoje imię czy spać w wyznaczonym dla nich miejscu. Bardzo lubią spacery, często nawet się ich domagają (poprzez miauczenie i drapanie w drzwi), bez problemu mogą kroczyć na smyczy obok psa. Potrafią być głośne i wydawać dźwięki przypominające gaworzenie dziecka. Lubią wodę, w przeciwienstwie do innych ras kotow. Polują przy każdej okazji i ochoczo wdrapują się na drzewa. 

Dzikie pochodzenie tych kotów przyczyniło się do tego, iż do standardu wprowadzono idealny charakter i temperament bengala, czego nie spotyka się w przypadku innych ras.